Malachie
Cjapitui: 1 > 2 > 3 >
Cjapitul 1
Israel al č il popul elet
1 Sentence. Peraule dal Signōr a Israel midiant di Malachie.
2 Us vuei ben, al dīs il Signōr. Vuātris o domandais: «Cuāl esal il segnāl che tu nus vuelis ben?». Esał no jerial forsit fradi di Jacop? Jo j vuei ben a Jacop 3 e o ąi in asse Esał. O ąi fat deventā lis sōs monz une tiere pustote, o ąi fat de sō tiere un desert.4 Se Edom al dises: «O sin stāz fruēāz, ma o tornarģn a meti in pīs lis nestris ruvinis», il Signōr des schiriis al dīs cussģ: Lōr a tornaran a fā sł e jo o sdrumarai. Ur disaran Tiere di inicuitāt e Popul che il Signōr j ą simpri dāt jł.
5 I vuestris vōi lu viodaran e vuātris o disareis: «Il Signōr al č grant ancje di lą dai confins d'Israel».
Lis colpis dai predis
6 Un fī al onore il pari e un famei il so paron. Se jo o soi il pari, lą esal il gno onōr? Se jo o soi il paron, lą ese la pore? Il Signōr des schiriis us dīs a vuātris predis, ch'o ofindeis il gno non. Vuātris o domandais: «Cemūt ofindģno il to non?».
7 Vuātris o ufrīs sul gno altār une mangjative sporcje. Vuātris o domandais: «Parcč le sporcjno?». Parceche o diseis: «La taule dal Signōr no merte rivuart».8 S'o ufris sul altār un nemāl vuarp, nol č māl; se lu ufrīs ēuet o malsestāt, nol č māl. Dąj, presential al to governadōr! Lu varajal a grāt? O ti fasarajal un biel plait?
9 Cirīt alore di ingraciāsi la muse dal Signōr, e che nus cjali di bon voli. Chest al sucźt par colpe vuestre: parcč varessial di cjalāus di bon voli?
10 Esal cualchidun di vuātris par sierā lis puartis, par no che o piedis di bant il gno altār? No soi content di vuātris e no ąi a grāt l'ufierte des vuestris mans.Il cult gnūf dal avignī
11 Propit! Di soreli jevāt fint al amont il gno non al č grant framieē dai foresc'. Pardut j ufrissin incens al gno non tanche ufierte monde. Parceche il gno non al č grant framieē dai foresc' - al dīs il Signōr des schiriis -.
Lis colpis dai predis
12 Invessit vuātris lu sporcjais cuanche o diseis: «La taule dal Signōr e jč soce!» e «La mangjative ch'e jč parsore no merte rivuart».
13 Po o zontais: «Joi, ce aviliment!», ma mi dispreseais - al dīs il Signōr des schiriis - e mi puartais chi un nemāl robāt, ēuet o malsestāt, par esibīmal come oblazion. Puedio cjapālu des vuestris mans cun agrāt? - al dis Signōr des schiriis -.
14 Maladet l'imbrojon! Al ą tal so trop un mascjo e al fās avōt, ma po j al ufris al Signōr plen di pecjs. Propit! Jo o soi un re grant - al dīs Signōr des schiriis - e il gno non al č trement framieē dai foresc'.
Cjapitui: 1 > 2 > 3 >